DZIADY cz. III - USTĘP - POMNIK PIOTRA WIELKIEGO - klp.pl
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Lecz zna, że wiezie najmilszego z gości,
Że wiezie ojca milijonom dzieci,
I sam hamuje ogień swej żywości;
Dzieci przyjść blisko, ojca widzieć mogą,
Kori równym krokiem, równą stąpa drogą.
Zgadniesz, że dojdzie do nieśmiertelności *!

Car Piotr wypuścił rumakowi wodze,
Widać, że leciał tratując po drodze,
Od razu wskoczył aż na sam brzeg skały.
Już koń szalony wzniósł w górę kopyta,
Car go nie trzyma, koń wędzidłem zgrzyta,
Zgadniesz, że spadnie i pryśnie w kawały.

Od wieku stoi, skacze, lecz nie spada,
Jako lecąca z granitów kaskada,
Gdy ścięta mrozem nad przepaścią zwiśnie -
Lecz skoro słońce swobody zabłyśnie
I wiatr zachodni ogrzeje te państwa,
I cóż się stanie z kaskadą tyraństwa?"

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  IV część Dziadów jako wielkie romantyczne studium miłości
2  Upiór - analiza i interpretacja
3  Dziady cz. II – plan szczegółowy



Komentarze
artykuł / utwór: DZIADY cz. III - USTĘP - POMNIK PIOTRA WIELKIEGO







    Tagi: