| Ach, odtąd dla niej tylko, o niej, przez nią, za nią! |
| […] nas Bóg urządził ku wspólnemu życiu, Jednakowa nam gwiazda świeciła w powiciu, Równi, choć różnych zdarzeń wykształceni ciekiem, Postawą sobie bliscy, jednostajni wiekiem, Ten sam powab we wszystkim, toż samo niechcenie, Też same w myślach składanie i czuciach płomienie. |
|
Wersja do druku
Wyślij znajomemu
Popraw/rozbuduj artykuł