Część II

Czego potrzebujesz duszyczko,
Żeby się dostać od nieba?

Kto nie zaznał goryczy ni razu,
Ten nie zazna słodyczy w niebie.

A kto prośby nie posłucha,
W imię Ojca, Syna, Ducha.
Widzicie Pański krzyż?
Nie chcecie jadła, napoju,
Zostawcie nas w spokoju:
A kysz, a kysz!

Bo kto nie był ni razu człowiekiem,
Temu człowiek nic nie pomoże.

Nie znałeś litość, Panie!
[...] I my nie znajmy litości:
szarpajmy jadło na sztuki,
niechaj nagie świecą kości.

Ciemno wszędzie, głucho wszędzie,
Co to będzie, co to będzie?


Kto nie dotknął ziemi ni razu,
Ten nigdy nie może być w niebie.

Na głowie ma kraśny wianek,
W ręku zielony badylek,
A przed nią bieży baranek,
A nad nią leci motylek.


Gdzie my za nią, on z nią wszędzie.
Co to będzie, co to będzie?

Część IV

Umarły!... o nie! Tylko umarły dla świata!
Jestem pustelnik, czy mnie rozumiecie?

Kto miłości nie zna, ten żyje szczęśliwy,
I noc ma spokojną i dzień nietęskliwy.

Dzieci, będzie ten płakał, kto się z płaczu śmieje!
Nie śmiejcie się! To człowiek bardzo biedny, chory.
[...] Zdrów na twarzy, lecz w sercu głębokie ma rany.

Inny jest wzrok pasterza, kochanka, poety.

Każdy cud chcesz tłumaczyć; biegaj do rozumu...
Lecz natura, jak człowiek, ma swe tajemnice,
Które nie tylko chowa przed oczyma tłumu, [...]
Ale żadnemu księdzu i mędrcom nie wyzna!

Prócz duszy i Boga!
Wszystko minie na ziemi: szczęście i niedole.

Że kiedy co się stało i już się nie odstanie,
Potrzeba w tym uznawać wolę Pana Boga.

Kobieto! Puchu marny! Ty wietrzna istoto!
Postaci twoje zazdroszczą anieli,
A duszę gorszą masz, gorszą niżeli!...

Taką bronią za życia są oczy kobiety,
A po śmierci grzesznika cierpiącego skrucha!

Więc żadnych nie ma duchów?
Świat ten jest bez duszy?
Żyje, lecz żyje tylko jak kościotrup nagi,
Który lekarz tajemną sprężyną rozruszy;

Bo słuchajcie i zważcie na siebie,
Że według bożego rozkazu:
Kto za życia choć raz był w niebie;
Ten po śmierci nie trafi od razu.

strona:   - 1 -  - 2 - 

  Dowiedz się więcej
1  Martyrologia narodu polskiego w III części Dziadów
2  IV część Dziadów jako wielkie romantyczne studium miłości
3  Wielka Improwizacja w III części Dziadów – interpretacja



Komentarze
artykuł / utwór: cytaty




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz:
     





    Tagi: