Wielka Improwizacja w III części Dziadów – interpretacja
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Konrad, jako figura idealnego, romantycznego poety, posługiwał się również chętnie improwizacją, w czasie której mógł dać upust swojemu natchnieniu i pod wpływem chwilowego napływu weny wygłosić niezwykle przejmujący monolog.

Słowa wypowiedziane w tej części dzieła przez Konrada stanowią apogeum jego pychy i poczucia wyższości nad innymi. To tutaj romantyczny poeta ogłosił wszystkim swoje poglądy dotyczące Boga, miłości i wolności.

W początkowych fragmentach improwizacja Konrada stanowiła pochwałę samotności – poeta głosił, iż tylko człowiek samotny może dokładnie wsłuchać się w swoje myśli i je zrozumieć, bowiem żadne słowa nie oddadzą tego, co chcieliśmy powiedzieć, zatracając czasem nawet cały sens myśli:
Myśl z duszy leci bystro,
Nim się w słowach złamie.
Słowa wypowiedziane przez Konrada potwierdzały tezę, iż w gruncie rzeczy każdy z nas jest samotny – od urodzenia aż do śmierci pozostaje z nami na zawsze tylko nasz cień. Ludzie tylko przychodzą i odchodzą.

Konrad zdaje się być bohaterem niepokornym, stawiającym się na równi z Bogiem. Sądził, iż tak jak Najwyższy jest w stanie ulecieć do gwiazd i do końca czasu. Zdawał się twierdzić, iż przez to stał się nieśmiertelny, równy Stwórcy i nieograniczony czasoprzestrzenią:
Taka pieśń jest nieśmiertelność.
Konrad w swych słowach kreował się na osobę niepohamowaną w dążeniu do opanowania innych i do okazania im swej pogardy. Ubliżał poetom, prorokom i wielkim tego świata:
Depcę was, wszyscy poeci,
Wszyscy mędrcy i proroki
Których wielbił świat szeroki.
Poeta twierdził – tak mu się zdawało – iż całe dobro ziemskie skupiło się właśnie na nim, tylko on wiec jest godny nazywać się poetą, mędrcem, prorokiem, a wręcz - Bogiem. W tej wypowiedzi Konrad ujawnił uniwersalną tezę o człowieku, który zawsze dążył i będzie dążyć do wywyższenia siebie oraz do władzy.

W gruncie rzeczy Konrad był jednak samotny – tworzył sam dla siebie, pozwalając jedynie słuchać Bogu:
Śpiewam samemu sobie.
Uważał się jednak za jednostkę wybitną:
Jam się twórcą urodził
i fakt ten starał się wykorzystać w polemice z Bogiem. Na skrzydłach swojego natchnienia uleciał aż do Boga, uzurpując sobie prawo do walki z Nim.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 


  Dowiedz się więcej
1  Funkcja obrzędu dziadów w II części Dziadów
2  Dziady jako dramat romantyczny
3  Dziady cz. I - streszczenie



Komentarze
artykuł / utwór: Wielka Improwizacja w III części Dziadów – interpretacja


  • Bardzo ważnym faktem, pominiętym w tej interpretacji, jest to że KONRAD NIE ZOSTAŁ POTĘPIONY. Bóg okazał litość wobec poety i niepozwolił mu wypowiedzieć ostatniego słowa, czym skazałby się na wieczne potępienie. Bóg okazał że jest silniejszy od szatana (gdyż spod jego mocy wyrwał bohatera), którym miał zostać nazwany (car - alegoria szatana). I że reprezentuje dobro, a nie zło, które było mu zarzucane (gdyż uratował Konrada przed potępieniem)
    Przemek ()

  • Własnie robie notatnki na prace maturalną...przyznam szczerze,że na 100% wykorzystam to opracowanie bo jest jasne i przejrzyste a przede wszystkim napisane prostym językiem a moje notatki nabrały sensu i logiki:) dzieki pozdrawiam :)
    azile (eliza_polańska {at} poczta.fm)

  • podziwiam podziwiam takich ludzi którzy chcą pomóc innym takim jak ja którzy mają maturke a nie chcą czytać lektury poraz drugi tylko sobie przypom nieć pewne fakty :) EXTRA Ziomki :)
    Matija (maciej.smialek {at} yahoo.pl)

  • Tak jezeli ten tekst jest taki prosty to nie wiem dlaczego setki ludzi siegaja po opracowania tym samym Ty "ktosiku" jak jestes taki(a) madra to po co tu zagladasz?? nie weisz ze od tego sie jezyk ubozeje?
    dzordz ()

  • Konrad nie głosił pochwały samotności. On narzekał na samotność, dokładniej na brak wśród ludzi słuchaczy godnych jego słów. Dlatego też potem zwraca się do natury i Boga - jedynych, w jego mniemaniu, godnych tego, co Konrad mówi, i będących w stanie go wysłuchać.
    Marta ()

  • yyyy...wielka improwizacja przecież jest łatwa w interpretacji. a ktos tu mówi ze to trudny temat:/ wystarczy wgłębić sie i wczuć w ten monolog, wyobrazić ze JA jestem właśnie Konradem...i wtedy to doskonale zrozumiesz;)a jeżeli czytasz to tak aby tylko przeczytać, tak obojętnie, to wątpie ze cokolwiek zrozumiesz...pozdrawiam, fajna stronka ;)
    ktosik:) ()

  • sedeczne dzięx!! Wasza stronka pomogła mi zrozumieć trudny temat jakim jest, wielka improwizacja. A przy okazji dostałam 5 z polaka! Gratuluje świetnego pomysłu .! Sederecznie pozdrawiam ps. Będę tu często zaglądać:)))
    angelika (angelika.m_1989 {at} interia.pl)

  • Świetne opracowanie. Ogolnie rzecz biorąc cały serwis klp jest świetny. Nie spotkalam sie nigdzie z tak dokladnymi a zarazem prostymi, łatwymi do zrozumienia tekstami. Pozdrawiam.
    Paula (morelkaa1 {at} o2.pl)

  • naprawde dobrze przygotawane opracowanie lektury ale co wazniejsze interpretacje a komentarze typu "dzięki za tą interpretację.zgadzam się z myślą, iż są one wymysłem nawiedzonych polonistów" sa naprawde na poziomie kalsy podstawowej albo gorzej jeszcze moze ktos napisze ze dziela Mickiewicza to takie napisane odręki pisane w celu rozrywki Pomyslcie troche!
    dawid IILO sal ()

  • Po przeczytaniu Improwizacji uleciałem. Od razu musiałem chwycić za długopis i napisać moje odczucia. Muszę przyznać, że to co niezgrabnie, chaotycznie napisałem długopisem w moim zeszyciku pokrywa się z tekstem zamieszczonym tutaj. Niestety nie użyłem tyle mądrych słów. Mickiewicz był geniuszem. Pozdrawiam!
    Sanepit (sanepit {at} vp.pl)

  • Wielkie dzięki za to opracowanie!:) Jest bardzo dobre ! Może niektórzy stwierdzą, że nie mam prawa tak mowić, bo co ja moge na ten temat wiedzieć. W końcu żaden ze mnie polonista ale skoro licealistka, ktora dobrze zrozumiała Wielką Improwizację to chyba jest dobre!:) Pozdrawiam autorów, Dziękuję slicznie!!!:)
    Ika (angelika116 {at} tlen.pl)

  • nawet nie wiecie jak bardzo pomagacie "potrzebującym" z polskiego:D:D stronka jest świetna, wyczerpujące opisy, interpretacje zrozumiałe dla zwyczajnego polskiego ucznia, który na przykład nie wiedział o co chodzi w Dziadach:D Teraz już wie!! thanks
    Monia ()

  • Mysle ze Mickiewicz przed napisaniem "Dziadow" musial sie czegos porzadnie nawachac albo naprawde byl niezle skrzywiony... lubie historie ale zawarte w tej ksiazce informacje kompletnie do mnie nie trafiaja. CO INNEGO OPRACOWANIE...;)
    Ania (croopi {at} onet.pl)

  • Dzięki za świetne opracowanie. Wielka Improwizacja jest bardzo trudna do zrozumienia, ale dzięki Waszej pomocy (przynajmniej częściowo) udało mi się to. Oby wiecej takich stronek:)
    Nikita ()

  • Naprawde czysta rewelacja! wszystko jasne i przejrzyste! wkoncu po maturze zrozumiłam o co chodzi w dziadach:) potrezbne mi są n prce maturalną:) extra dzieki:*
    Asia (drina6 {at} tlen.pl)






Tagi: