Wielka Improwizacja w III części Dziadów – interpretacja
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
W swym monologu Konrad posunął się do stwierdzenia, iż Bóg kłamie – nie jest, tak jak mówi – miłością, lecz mądrością, którą można zwyczajnie wyczytać z ksiąg i się jej nauczyć. Poeta chciał więc przejąć władzę nad duszami na ziemi. Czuł, iż nie będzie to dla niego trudne, bowiem umiał już rządzić uczuciem.

Czując swą potęgę, Konrad chciał ją wykorzystać dla walki o sprawę narodu:
Ja i ojczyzna to jedno.
Jednocześnie miał pretensje do Boga, że tak dotkliwie doświadczył Polskę.

Konrad, kończąc swoja improwizację, dał przez siebie przemówić Szatanowi, który Boga nazwał carem. Działanie to jest przykładem niezwykłej interwencji sił nadprzyrodzonych w ludzkie życie. Diabły i anioły stają nad Konradem w czasie jego całej wypowiedzi – raz wyrażając dla niego podziw, innym razem zniecierpliwienie czy dezaprobatę. Głosy te zdawały sobie sprawę z tego, do czego może doprowadzić pycha poety, stąd wykrzykiwały:
Brońmy go, brońmy,
Skrzydłem osłońmy
Skroń
lub:
Oczy mu wydrę.
W wyznaniu tym – jak twierdzą znawcy tematu – Konrad „bardziej przypominał zbuntowanego Lucyfera niż Prometeusza”. Zdanie wypowiedziane przez Szatana skończyło monolog poety.

W swych rozmyślaniach dotyczących przeznaczenia, wolności, życia, posunął się jak najdalej mógł – wypowiedział walkę samemu Bogu. Jego bunt był gwałtowny, piękny, a zarazem przerażający. To, co Konrad nazwał miłością, w istocie nią nie było:
Co ja zechcę, niech wnet zgadną,
Spełnią, tym się uszczęśliwią,
A jeżeli się sprzeciwią,
Niechaj cierpią i przepadną.
Konrad mówił też o uszczęśliwianiu narodu – z jednej strony chciał mu dać wolność, szczęście, z drugiej jednak elementarnie traktował ludzi, gardził nimi. Pycha Konrada stopniowo narastała, doprowadzając go w końcu do upadku. Człowiek bowiem nigdy nie wygrał z Bogiem, Konradowi też to się nie udało. Harmonia świata nie została zachwiana przez dzieło jednego człowieka, przez jego szalone słowa. Bóg pozostał Bogiem, a człowiek – człowiekiem.

Improwizacja Konrada skończyła się jego klęską – Bóg pozostał milczący i odległy, a bohater posunął się do bluźnierstwa, dając przez siebie przemówić złym duchom. Dał się ponieść swej pysze i indywidualizmowi, dążąc do władzy despotycznej, absolutnej nad światem i duszami.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 


  Dowiedz się więcej
1  Geneza II cz. Dziadów
2  Trzy rodzaje duchów w II części Dziadów
3  Trzy godziny: rozpaczy, miłości i przestrogi w IV części Dziadów



Komentarze
artykuł / utwór: Wielka Improwizacja w III części Dziadów – interpretacja


  • Bardzo ważnym faktem, pominiętym w tej interpretacji, jest to że KONRAD NIE ZOSTAŁ POTĘPIONY. Bóg okazał litość wobec poety i niepozwolił mu wypowiedzieć ostatniego słowa, czym skazałby się na wieczne potępienie. Bóg okazał że jest silniejszy od szatana (gdyż spod jego mocy wyrwał bohatera), którym miał zostać nazwany (car - alegoria szatana). I że reprezentuje dobro, a nie zło, które było mu zarzucane (gdyż uratował Konrada przed potępieniem)
    Przemek ()

  • Własnie robie notatnki na prace maturalną...przyznam szczerze,że na 100% wykorzystam to opracowanie bo jest jasne i przejrzyste a przede wszystkim napisane prostym językiem a moje notatki nabrały sensu i logiki:) dzieki pozdrawiam :)
    azile (eliza_polańska {at} poczta.fm)

  • podziwiam podziwiam takich ludzi którzy chcą pomóc innym takim jak ja którzy mają maturke a nie chcą czytać lektury poraz drugi tylko sobie przypom nieć pewne fakty :) EXTRA Ziomki :)
    Matija (maciej.smialek {at} yahoo.pl)

  • Tak jezeli ten tekst jest taki prosty to nie wiem dlaczego setki ludzi siegaja po opracowania tym samym Ty "ktosiku" jak jestes taki(a) madra to po co tu zagladasz?? nie weisz ze od tego sie jezyk ubozeje?
    dzordz ()

  • Konrad nie głosił pochwały samotności. On narzekał na samotność, dokładniej na brak wśród ludzi słuchaczy godnych jego słów. Dlatego też potem zwraca się do natury i Boga - jedynych, w jego mniemaniu, godnych tego, co Konrad mówi, i będących w stanie go wysłuchać.
    Marta ()

  • yyyy...wielka improwizacja przecież jest łatwa w interpretacji. a ktos tu mówi ze to trudny temat:/ wystarczy wgłębić sie i wczuć w ten monolog, wyobrazić ze JA jestem właśnie Konradem...i wtedy to doskonale zrozumiesz;)a jeżeli czytasz to tak aby tylko przeczytać, tak obojętnie, to wątpie ze cokolwiek zrozumiesz...pozdrawiam, fajna stronka ;)
    ktosik:) ()

  • sedeczne dzięx!! Wasza stronka pomogła mi zrozumieć trudny temat jakim jest, wielka improwizacja. A przy okazji dostałam 5 z polaka! Gratuluje świetnego pomysłu .! Sederecznie pozdrawiam ps. Będę tu często zaglądać:)))
    angelika (angelika.m_1989 {at} interia.pl)

  • Świetne opracowanie. Ogolnie rzecz biorąc cały serwis klp jest świetny. Nie spotkalam sie nigdzie z tak dokladnymi a zarazem prostymi, łatwymi do zrozumienia tekstami. Pozdrawiam.
    Paula (morelkaa1 {at} o2.pl)

  • naprawde dobrze przygotawane opracowanie lektury ale co wazniejsze interpretacje a komentarze typu "dzięki za tą interpretację.zgadzam się z myślą, iż są one wymysłem nawiedzonych polonistów" sa naprawde na poziomie kalsy podstawowej albo gorzej jeszcze moze ktos napisze ze dziela Mickiewicza to takie napisane odręki pisane w celu rozrywki Pomyslcie troche!
    dawid IILO sal ()

  • Po przeczytaniu Improwizacji uleciałem. Od razu musiałem chwycić za długopis i napisać moje odczucia. Muszę przyznać, że to co niezgrabnie, chaotycznie napisałem długopisem w moim zeszyciku pokrywa się z tekstem zamieszczonym tutaj. Niestety nie użyłem tyle mądrych słów. Mickiewicz był geniuszem. Pozdrawiam!
    Sanepit (sanepit {at} vp.pl)

  • Wielkie dzięki za to opracowanie!:) Jest bardzo dobre ! Może niektórzy stwierdzą, że nie mam prawa tak mowić, bo co ja moge na ten temat wiedzieć. W końcu żaden ze mnie polonista ale skoro licealistka, ktora dobrze zrozumiała Wielką Improwizację to chyba jest dobre!:) Pozdrawiam autorów, Dziękuję slicznie!!!:)
    Ika (angelika116 {at} tlen.pl)

  • nawet nie wiecie jak bardzo pomagacie "potrzebującym" z polskiego:D:D stronka jest świetna, wyczerpujące opisy, interpretacje zrozumiałe dla zwyczajnego polskiego ucznia, który na przykład nie wiedział o co chodzi w Dziadach:D Teraz już wie!! thanks
    Monia ()

  • Mysle ze Mickiewicz przed napisaniem "Dziadow" musial sie czegos porzadnie nawachac albo naprawde byl niezle skrzywiony... lubie historie ale zawarte w tej ksiazce informacje kompletnie do mnie nie trafiaja. CO INNEGO OPRACOWANIE...;)
    Ania (croopi {at} onet.pl)

  • Dzięki za świetne opracowanie. Wielka Improwizacja jest bardzo trudna do zrozumienia, ale dzięki Waszej pomocy (przynajmniej częściowo) udało mi się to. Oby wiecej takich stronek:)
    Nikita ()

  • Naprawde czysta rewelacja! wszystko jasne i przejrzyste! wkoncu po maturze zrozumiłam o co chodzi w dziadach:) potrezbne mi są n prce maturalną:) extra dzieki:*
    Asia (drina6 {at} tlen.pl)






Tagi: