Opisywana przez Mickiewicza uroczystość wprowadza ponadto do literatury polskiej ludowość w nowym rozumieniu. Lud to bowiem nie tylko pełna wdzięku, beztroska pastereczka kojarząca się z sielanką i nurtem sentymentalnym w literaturze. Ludowość Mickiewicza jest inna – to ludowość posępna, tajemnicza, bolesna, ale jakże głębsza. Poeta pokazuje wierzenia i obrzędy ludowe. W obrębie tej sfery skupia się na wymiarze metafizycznym Dziadów, na cierpieniu dusz po śmierci. Wraz z Widmem Złego Pana wprowadza ponadto problem nowy (rozwinięty później przez literaturę pozytywistyczną) – problem cierpienia także w wymiarze ziemskim, społecznym. Mickiewicz pokazuje chłopa wyzyskiwanego przez dziedzica, głodnego, niemogącego z nikąd liczyć na pomoc. To także zaleta tego tekstu.


Funkcja obrzędu Dziadów jest dla II części Dziadów zasadnicza. W kontekście całości Mickiewiczowskich Dziadów także ma niebagatelnie znaczenie. W części IV Gustaw przychodzi prosić o przywrócenie Dziadów, w części III pojawia się scena, w której lud gromadzi się na noc Dziadów. Część II wyjaśnia znaczenie tego obrzędu oraz pokazuje jego przebieg.

strona:   - 1 -  - 2 - 

  Dowiedz się więcej
1  Dziady cz. II - streszczenie
2  Mała improwizacja III części Dziadów – interpretacja
3  Dziady cz. IV – plan ramowy



Komentarze
artykuł / utwór: Funkcja obrzędu dziadów w II części Dziadów


  • mi się podoba dla mnie ta strona wykonana jest bardzo dobrze bardzo czytelna i jasna wypowiedz autora oraz jego spostrzegawczosc bardzo mi imponuja mojim zdaniem jest to swietne opracowanie
    Anonim ()

  • Hmm... Po prostu super... Ta strona jako jedyna nie ma błędów rzeczowych oraz stylistycznych i jest napisana bardzo bogatym językiem... Po prostu swietnie opracowane lektury... Brawooo!! :)
    ja;) ()

  • ej nic z tego nie moge zrozumiec {z calej ksiazki}
    ziom ()



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi: