Wątki sakralne i ludyczne w II części Dziadów
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Ciemno wszędzie, głucho wszędzie,
Co to będzie, co to będzie?


Cała ta sfera ludowych praktyk pogańskich zazębia się ze sferą sakralną, związaną z kultem religijnym. Już w cytowanym wcześniej fragmencie Mickiewicz zwracał uwagę na czas, kiedy to święto przypada – wówczas, kiedy chrześcijanie obchodzą Dzień Zaduszny. Rola obu tych świąt jest podobna, ma pomóc duszom, które muszą jeszcze odpokutować swoje winy w dostąpieniu wiecznego spokoju. Prosty lud, widząc tę zbieżność, nie odwraca się od dawnych praktyk, łączy je tylko z wierzeniami chrześcijańskimi. I dlatego Guślarz wzywa „czyscowe duszeczki” – pojęcie czyśćca, które przynosi chrześcijaństwo, lud doskonale rozumiał, głęboko w nim była zakorzeniona bowiem wiara w konieczność odpokutowania błędów i przewinień popełnionych za życia (w religii chrześcijańskiej nazwanych grzechem).

Jako miejsce wiecznej szczęśliwości traktuje się, oczywiście, niebo, miejscem potępionych jest piekło. Najwyższą instancją, do której odwołuje się Guślarz, jest Bóg, mówi się o „Bożym rozkazie”, „zrządzeniu Bożym” – cały świat jest uporządkowany przez Boga. Wraz z rozwojem akcji pojawiają się też inne postaci związane ze sferą sakralną. Kiedy pojawia się pasterka, Guślarz pyta:
A czyż to obraz Bogarodzicy?
Czyli anielska postać?

Postać aniołków przyjmują też duchy dzieci, mówi się również o złych duchach, o pozostawaniu w ich mocy. Oprócz Boga, Trójcy Świętej itd. pojawiają się też przedmioty związane z religią chrześcijańską: przede wszystkim krzyż, kropidło wzięte z ołtarza, stuła, gromnica.

Sacrum wkracza także do rytualnych wezwań i zaklęć Guślarza (w pierwotnym zamyśle poety nawet sam Guślarz miał być księdzem). Dusze dzieci odprawia, powołując się na Trójcę Świętą i „Pański krzyż”:
Teraz z Bogiem idźcie sobie.
A kto prośby nie posłucha,
W imię Ojca, Syna, Ducha.
Widzicie Pański krzyż?
Nie chcecie jadła, napoju,
Zostawcie nas w spokoju!
A kysz, a kysz!

Widać tu doskonale to zespolenie obu tradycji – po wezwaniach skierowanych do Boga i całej Trójcy Świętej pojawia się ludowe „a kysz, a kysz!”. Także inne wezwania mają charakter religijny. Do pasterki Guślarz mówi:

Udostępnij

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 


  Dowiedz się więcej
1  Dziady cz. II – plan szczegółowy
2  Obraz społeczeństwa rosyjskiego w III części Dziadów (Ustęp; Do przyjaciół Moskali)
3  Dziady cz. II – plan ramowy



Komentarze
artykuł / utwór: Wątki sakralne i ludyczne w II części Dziadów


  • klp jak zawsze ma dobre opracowanie, jedyne, na co trzeba by zwrócić uwagę to fakt, że opis święta Dziadów Mickiewicza nie jest zgodny z tym, jak naprawdę je obchodzono. Dziady Mickiewicza łączą w sobie ludowe dziady, ucztę kozła i obchodzone na cmentarzu święto wiosenne.
    mialt ()

  • oh jak to mam przeniesc na papier do szkoly jako wypracowanie to chyba bym oszalal - przepisalem cala pierwsza strone - i zajelo to miejsca w zeszycie 3,5 strony a co tu dalej jak są tu 3 strony! ;/
    anonim ()

  • spoko,podoba sie.pozwala uzupelnic braki wiedzy lekturowej...tylko czasem jest to pisane troszke niezrozumialym jezykiem,byc moze dlatego ze zdania sa bardzo rozbudowane i stosowane sa wyrazy - dawno zapomniane...pozdro!
    mloda ()






Tagi: